Vesting

Wij hebben hier thuis tegenstrijdige angsten. Ik ben bang voor alles, maar vooral voor ALS, kanker, kaal worden en inbrekers. Verkering L doet net alsof hij voor weinig dingen bang is, behalve voor brand. En voor tien centimeter water in het bad als Kate erin zit te spelen met haar eindeloze hoeveelheid plastic badzooi. Kate zelf is bang voor stofzuigers en sinds kort voor een youtube-filmpje van een boosaardige eend voor wie ze een half jaar geleden nog enorm de hots voor had.

Het probleem zijn brand en inbrekers. Dat zijn angsten die niet lekker samen gaan. Verkering L wil graag met alle deuren open slapen zodat we – mocht de airbnb toerist in het short stay appartement onder ons in slaap vallen met een brandende joint in zijn mond en het huis in lichterlaaie zetten – ongehinderd naar buiten kunnen rennen. Ongehinderd door deuren dan. Hoe je die vlammen een beetje soepel ontloopt onderweg, weet hij ook niet precies. Maar je hoeft dan in elk geval niet naar je sleutels te zoeken. Daar gaat het hem om.

Ik daarentegen ben meer voor een vesting. Als het om hang- en sluitwerk gaat, zou ik het liefst een voorbeeld nemen aan het hoofdkwartier van de CIA in Langley, Virginia. Ik ben daar nooit geweest, maar ik heb net Homeland 2 gekeken. Daarin gebeurde veel dingen die te onrealistisch waren om een serie te zijn, maar de sloten op de deuren zagen er indrukwekkend uit.

Uiteindelijk heb ik gewonnen natuurlijk. Als je meisje bang is voor inbrekers, doe je als beetje man twee dingen:

1. je verzekert haar (en jezelf) dat je zo sterk en dapper bent dat inbrekers niet eens in de buurt van het tafelzilver durven te komen. En als ze het toch doen weet jij er wel raad mee. (“Herinner je je nog laatst liefje, toen je bang was dat je iets hoorde en ik vloekend op zoek ging naar die uit New York meegebrachte honkbalknuppel, hierbij struikelend over uit het bad gekeilde plastic zooi? Er kan je echt niets gebeuren.”)

2. Je transformeert het huis tot vesting. Liever zelf onrustig half-slapen, achtervolgt door nachtmerries over vlammenzeeën en sleutels die ineens niet meer in het slot passen dan elke dag dat gezeik aan je hoofd.

Nu heeft de politie een systeem laten ontwikkelen waarmee we kunnen kijken hoeveel inbraken er de afgelopen drie maanden zijn geweest in ons postcodegebied. Het systeem heeft verbazingwekkend genoeg geen Obamacare-achtige opstartproblemen. Je tikt je postcode in en hup: daar staat het. Een wit cijfer in een pliesieblauw rondje. Honderdvijfentwintig inbraken in onze buurt. Meer dan ergens anders in Amsterdam. Lekker dan. Ik loop naar boven. Verkering L zit in bad zijn de krant te lezen op de iPad. Kate ligt in het grote bed een filmpje te kijken van Peppa Pig (een geestig Brits animatie-varken wiens accent me er elke dag aan herinnert hoe graag ik Brits had willen zijn.)

“Jij bent gehecht aan je iPadje toch?”

L doet net alsof hij me niet hoort.

“TOCH?!”

Zuchtend kijkt hij op. “Je wilt iets kwijt over inbrekers?”

Nadat ik met enige overdrijving van het aantal inbraken (250) en enige onderdrijving van de periode (twee maanden) heb verteld over de briljante nieuwe dienstverlening, kijk ik hem zo smekend mogelijk aan. “Zullen we niet toch een alarm en een extra slot? Misschien eens navragen wat de burgemeester heeft?”

Verkering L steekt zijn voet boven het water uit. “Zie je deze blauwe plek? Dat krijg je als je een loodzware sleutelbos op je teen laat vallen. Nee dus. En trouwens, je had gisteravond de kaarsen weer eens laten branden toen je naar bed ging. Straks valt er niets meer te jatten hier.”

Ik druip af naar de slaapkamer. Peppa Pig had a lovely sleep, hoor ik uit de iPad komen. In haar veilig getekende gele huis met roze voordeur die alleen open gaat als Peppa dat wil. Er zijn momenten in het leven dat je zou willen ruilen met een animatie-varken. Zeker als het Brits is.

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>